بدین خاطر اجازه دادم که این بار در این سایت ، دانیال یه تئاتر رو نقد کنه ( خوب ، خواهی نخواهی که یه روز دور رو ازمون می گیرن ، پس چه خوبه که خودمون پیشقدم بشیم  ) ………شما می تونید نقد دانیال را در یک فایل ورد از  اینجا دانلود کنید یا صبور باشید تا مطالب و عکسها در ادامه لود بشن و ببینید .

نقد تئاتر “  گربه ای در قصر ملکه “  از دید دانیال گبرلو:

پدر اهل هنر  بود اما مال و منالی نداشت  . دریغ از یه وسیله نقلیه شخصی ؛ به همین خاطر اول خواست منو با اتوبوس و به تنهایی با یه بلیط به تئاتر بفرسته :

بعد پیش خودش حساب کرد . با این وضعیت امنیت بهتره با مامان فاطی راهی بشم :

( این عکس رو نذاشتم چون پنجره های اتوبوس باز بودن و روسری مامان فاطی زیادی بالا رفته بود و …..)

آخر سر هم تصمیم گرفت که خودش هم بیاد :

تا رسیدم نزدیک تالار، رفت و دوید از جلوی تالار یه عکس گرفت . مثل اینکه این پدر از عکس گرفتنهای بی مجوزش تو خیابون درس عبرت نمی گیره :

این تالار هنر هم جای با حالیه اما مثل اینکه تماشاگراش اهل مشارکت در خوراکی هایشان نیستند :

بگذریم ….. درسته که ما بابامون کارمنده اما طبع امون بالاست :

اصولا من معتقدم که یه پسر باید به دخترای با کلاس توجه کنه :

و صد البته تبادل نظر و نظرسنجی از تماشاگران هم می تونه در تحلیل یه تئاترکمک کنه :

البته مهم ترین بخش قضیه مطالعه بروشور کاره :

در یه لحظه هم تو سالن به نظرم رسید که یه نقالی کوچولو اجرا کنم :

اجرای نقالی هم زیاد طول نکشید و مجبورمان کردند که بریم تو سالن :

تئاتر، دعوای سگ و گربه و روباه بود :

و اینکه نباید به غریبه ها اعتماد کنیم :

و مثل همه قصه های مخصوص ما بچه ها ، با خوشی تمام شد:

( این بابای ما هم نتونست یه عکس بدون نقص بگیره ، منظورم همین سر این دو تا آقاست که در کادرشه )

البته تو این تئاتر نه خبری از قصر بود و نه از دیدن ملکه ؛ حالا چرا اسمش این بود ما که نفهمیدیم . حتما یه جاهائی رو یادشون رفته بود اجرا کنن !!  یا اینکه ………..

عکسها :

و سرانجام :

…… تفاوتش هم درا ین بود که این بار از سوی اداره محترم فرمودند که به عنوان ناظر تئاتر ، شتابان به سوی پارک ملت برویم ……. دیدیم هم فال است و هم تماشا . پذیرفتم اما پارک نزدیک خانه کجا و پارک ملت کجا !! الخصوص زمانی که در این دوره و زمانه که فقرا هم یه پرایدی ، پیکانی ، موتوری …… دارند ولی تو نداشته باشی و خط پیاده طی مسیر کنی و ناچارا  بیست ودو هزار تومنی ناقابل برای کار مضاعف در سال جاری ، پول آژانس پیاده شوی !بگذریم از اینکه به جای کباب فقط مشاممان با دود کباب همسایه کناری مان در پارک آشنا شد که منقلی  با خود آورده بودند( راستش ما فکر کردیم که تئاتر با کباب است اما دیدیم چه خوب شد که با خود برنج و مرغی آورده بودیم وگرنه …… )  …….. بگذریم . خوبی این روز آن بود که کسی  با دوربین مان کاری نداشت  هم شهرداری و هم نیروی انتظامی زیاد گیر ندادند هم به دوربین و هم به تئاتر خیابانی و هم شادی مردم که طبیعتا در چنین روزهائی یه نمه حق حیات پیدا می کنند . اگرچه نماینده نیروی انتظامی در گوشمان گفت که مبادا تئاتر سبزی باشد و ما هم قسم و آیه خوردیم که نه بابا ، بازبینی شده اند استاد عاطفی مو را از ماست بیرون می کشد و فقط درباره هوای پاکند و بس !! که واقعا هم جز این نبود .

تئاتر خیابانی : " تهران دماوند ندارد "

دانیال در طبیعت

پرده خوانی طبیعت

سعادتی بود که هم با خانواده آقای بهرام خداویسی آشنا شویم و هم فن عکاسی را از اهلش یاد بگیریم

اگه اهل پیگیری اخبارید ، از اینجا خبر این همایش تئاتر خیابانی رو می تونید به طور کامل بخونید .

عملیاتهای انتحاری ، قاتل و مقتول آفرید . بلایای طبیعی جان بسیاری از جانداران را گرفت و اهریمن پلید دروغ و نفرت با ایران سربلند در نبردی نابرابر ، حوادث شومی آفرید که در تاریخ ایران عزیز بی سابقه بود.جهل و خرافات همچنان قربانی گرفتند و ریا وتزویر در سراسر این جهان پهناور بی شرمانه تاختند .
در مقابل این حوادث تلخ ، روزانه کودکان بسیاری بدنیا آمدند . کودکانی که جهان فردای ما را خواهند ساخت و مسلم بدانید که به جهان با نگاه بازتری خواهند نگریست  و  ” خرد ” این دشمن جهل و ناآگاهی گسترش خواهد یافت .
روشنفکران این دیار ما با همه سختی برای رفع این دشمن با تمام تلاش ، جنگیدند و به فردا دل بستند . فردائی که به ایران عزیز سوگند ، از آن  ” خرد ” و اندیشه خواهد بود و در این ، لحظه ای تردید نکنید .
برای مردمان جهان امروز آرزوی بهترینها را دارم و از همه آنان می خواهم که با  بازنگری دوباره باورها ، با تعقل و خرد به نقد گذشته بپردازند .
ارادتمند ملت سر بلند ایران
منصور گبرلو

بهار ۱۳۸۹ مبارک باد

نمایشنامه ” همه دزدها که دزد نیستند ” از آثار کمیک  نمایشنامه نویس شهیر فرانسوی  ” داریوفو ” است که جزو دومین کار نمایشنامه خوانی در تالار محراب می باشد . نمایشنامه قبلی نیز توسط همین گروه برگزار گردید. البته ضمن تقدیر از همه اعضای گروه ، بایستی از همراهی و همگامی انجمن نمایش استان تهران ( استاد عاطفی )نیز قدرانی نمود .

د ر ادامه مطلب از این اجرا چند عکس گذاشتم  :

نسلی که ایستا نبوده و نخواهد بود و مسلما اساتید فردای تئاتر ایران را در بر خواهد داشت . از دوستان اهل هنر الخصوص دوستان نمایشی درخواست دارم نقطه نظرات خود را در خصوص این جشنواره اعلام دارند تا با انعکاس آن ، بتوان گامهائی در جهت بهبود برداشت

دوستان توصیه کردند که عکسهایی از اجراها بگذارم . که پس از کسب اجازه از دوست عکاسمان این توصیه را عمل کردم

همه عکسهای از آقای عباس جعفری است. که با اصرار بسیار من قبول کرد که اسمش را اینجا بگذارم .

گزارش اختتامیه را می توانید از اینجاها بخوانید:

http://www.irna.ir/View/FullStory/?NewsId=807341

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8809021876

آری این چنین بود خواهر
…………….. و امان از دست این شرقی ها !! روزگاری ترا قنداق پیچ نمودند و با “‌ه ” تحقیر ترا پیوند دادند و ترا نقصان در عقل نامیدند و همیشه به احترامت جای خود را به تو دادند که به تو احترام گذارند !!! غافل از اینکه چون ترا ناتوان تشخیص دادند اینگونه عمل کردند ………..اما خواهر تو هم چندان ضرر نکردی
آری این چنین بود خواهر
…………. و اینگونه بود که همیشه فرست شدی first ladyو همیشه روزت را بیشتر گرامی داشتند برایت در روزت هدیه خریدند و مسابقه ای خاص با جایزه ای خاص گذاشتند و در نمره دادن جنسیتت نمره داشت ……. . و ما مردان همیشه غریب بودیم .
آری این چنین بود خواهر
………… تو هم چندان ضرر نکردی !!

فیلم ” خانه جهنمی ” ساخته بازیگر قدیمی سینمای ایران خانم سوسن تسلیمی است که در سوئد توسط ایشان تهیه شده است … روایت ، روایت زندگی مهاجرین و مشکلات فرهنگی این دسته افراد با فرهنگ ینگه دنیاست . در این بین تضاد فرهنگ پدر خانواده و مادر بزرگ که عمری را در ایران گذرانده اند با دیگران بیشتر است در حالی که مادر،سوئدی است وبا فرندانش راحتر رابطه برقرار می کند

عنوان فیلم دقیقا مرتبط با فیلمنامه است ، چرا که این خانه در واقع محل کسب وکار خانواده ” سربندی ها ” هم هست و این دو گانگی گاه لحظات کمیک و گاه لحظات استرس زایی را برای بیننده می سازد ، اما گویا همه اعضای خانواده در یک کار با هم ، هم نظرند : ” خوردن ” !!

فرزندان سربندی با فرهنگ غرب بیشتر همسو شده اند و این مسئله الخصوص در مورد مینو بیشتر نمود پیدا میکند و صد البته که همین همسو شدن هم برای این خانواده سنتی ایرانی ، کم مشکل ندارد .

کارگردان سعی کرده است با تمام وجود ، همه ناگفتنی های این تضادهای فرهنگی را به نمایش بگذارد ، در حالی که نگارنده بر این باور است که تنها با برش کوچکی از وضع آشفته این خانواده در یک مقطع زمانی کوتاه و با استفاده از فلاش بک و فلاش فورواردهای ضروری ، راحتر مفهوم به بیننده منتقل می شد . بعضی ها از صحنه ها همچون نمایش مینو در امریکا دارای تکرار زائد است . و کلی گویی فیلمنامه باعث شده که شخصیت هایی همچون کریم که مجروح جنگ است ، نامشخص بماند و این خود جای کار بسیار داشته است ……. موسیقی فیلم ، بیشتر حال و هوای مهاجران ترک و عرب را زنده میکند و طبیعتا با فضای ایرانی هماهنگی ندارد …….

بازیگر رنجیده دیار ما و کارگردان امروز ( خانم سوسن تسلیمی ) با تمام تلاش سعی بر این داشته که برشی از زندگی مهاجرین را به تماشا بگذارد و سعی ایشان قابل تقدیر است . امید است با فراهم آمدن شرایط کاری بهتری برای ایشان در ایران ، نسل جدید سینما دوستان ، از تجربیات ایشان سود ببرند.

در رابطه با همین فیلم ایشان مصاحبه ای کرده اند که میتوانید در اینجا آنرا بخوانید:

http://zamaaneh.com/adibzadeh/2008/04/print_post_92.html